Bijblijven en meer weten: Blog

Drie nieuwe boeken van vrienden: speciaal en verrassend!

Drie nieuwe boeken van vrienden in een paar weken: dat is speciaal en verrassend! Vooral omdat ze alle drie direct of indirect ook mijn passie voor lekker, puur en eerlijk eten hebben. Ook een liefde voor de natuur hebben. Daarover vertel ik jullie. Over die vrienden, hun passies en boeken.

Het gaat om de volgende publicaties:

Anne-Wies van Oosten: Romanian Wines Uncorked,

Aimée Paashuis & Pim Martens: Vuurpad van geluk,

Erik Kaptein: De Muze en haar muzikant,

Ons plan was om 24 juni naar Museum More te gaan voor de tentoonstelling ‘Charley Toorop & Pyke Koch – Alles of niets’.

Ik verheugde me op de werken van de magisch realist Pyke Koch, die ik eerder in het museum van Scheringa had bewonderd. Maar vooral op het weerzien van het schilderij ‘Maaltijd der Vrienden’ van Charley Toorop. Maar die reis ging niet door vanwege de hitte. 

‘Maaltijd der Vrienden’ had ik een paar jaar geleden in het fraaie museum Kranenburgh in het mooie Bergen gezien. Toorop schilderde dit werk in haar woonplaats Bergen in 1932- 1933. Zij had vaak maaltijden met haar familie en vrienden in haar huis in Bergen. Eigenlijk is het een samengesteld portret van haar omgeving met o.a. de beeldhouwer John Rädecker, dichter Adriaan Roland Holst, architect Gerrit Rietveld, fotograaf Eva Besnyö en vooral de schilder Pyke Koch, waar ze een grote band mee had. Je ziet een deel van het schilderij met hun twee.   

Michiel Korthals, een Slow Food vriend, tipte mij vervolgens over het andere schilderij van Charley Toorop van rond 1942 getiteld ‘Maaltijd zonder vrienden’. Met een leeg bord en geen gasten. Wat een triest verhaal. Haar vrienden waren ondergedoken, gevlucht of vermoord. En toch benadrukt ze zo vol droeve intensiteit het belang van samen aan tafel eten.

Jullie weten het: ik ben verliefd op samen koken, eten en drinken: lekker, puur en eerlijk! Ik hou van de schilderkunst rondom gastronomie. Verder ben ik tientallen jaren werkzaam in het vak van communicatie. Dat alles is voor mij een drie-eenheid: gastronomie, schilderkunst en communicatie.

Eten is voor mij daardoor ook een logische vorm van communicatie. Al ervaren veel mensen dat niet zo! Dat merk ik soms ook bij mij zelf. Heerlijke, opmerkelijke etenswaren komen op mijn bord zonder dat ik me daarvan bewust ben. En dat terwijl mijn vader me geleerd heeft, eerbied aan het eten te besteden: ‘...want dat komt van onze Lieve Heer.’.

Het voedsel en de gastronomie bepalen de cultuur van een land of streek. Daarom is het belangrijk die kenmerken te benoemen en erna te handelen. Zo behoudt en bevorder je je cultuur. Je laat aan tafel zien wat dat inhoudt en betekent. Praat erover aan tafel!  

Hub Pollen, mijn geliefde fijnschilder en de schitterende Art Gallery Rozendaal in Montfort!

 Eind maart waren Gerrie en ik bij de presentatie van een uniek boek over de door mij zeer geliefde fijnschilder Hub Pollen: ‘Gered door de groenten’. Het zeer fraai uitgevoerde en plezierig leesbaar boek is samengesteld door zijn zoon Roel Pollen en kleindochter Lara Pollen ter nagedachtenis aan Hub. We hebben de middag ook weer van zijn werken kunnen genieten.  Nog tot 7 april te zien bij Art Gallery Rozendaal in Montfort.

Praktische Kunst in de Keuken: met Isé oesters kopen, open maken en eten!

Ooit ben ik gestart met een rubriek ‘Praktische Kunst in de Keuken’. Hebben jullie ook zo’n lijstje met gerechten, die je ooit nog eens wil maken met je kleinkind? Isé, één van de drie, en ik ook. Maar dat is bij soesjes gebleven. Maar goed, we hebben de draad weer opgepakt: de oesters!

Eind vorig jaar waren mijn overbuurman Mart en ik weer in Antwerpen, nu voor Magritte! We zijn vanaf het schitterende station na een koffietje op Keyserlei richting het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten gelopen via Franken-, de Britse- en de Amerikalei.  Een wat saaie, maar rechtstreekse route over die binnenring.In het KMSK hebben we ‘Magritte, la ligne de vie’ bewonderd.

Over het gastronomisch stilleven en goede smaak heb ik laatst mogen vertellen voor de Prominas in Weert. Ook over het belang van de smaken zuur en bitter. Daar kwam ik in mijn overpeinzingen op terug. 

Antwerpen, Magritte en Utrecht

Medio december ga ik met Mart, mijn overbuurman weer een keer naar Antwerpen. Speciaal voor de tentoonstelling ‘Magritte La ligne de Vie’!  Die is van 10 november t/m 22 februari te zien in het KMSKA. Tegelijk loopt daar een tentoonstelling over het Belgisch Modernisme. Dus twee vliegen in een klap… 

Mijn figuur en het Verse Nieuws uit de Kunst Keuken?!

 Achtervolgt jullie ook de omvang van je figuur? Bij mij is dat al bijna heel mijn leven. Want ik ben een absolute, echte Bourgondiër sta voor lekker, puur en eerlijk voedsel en voor de goede smaak. Dat wil ik even delen. Dat ultieme stil-leven…

Het glas, de steel en de goede smaak

Begin september vertelde ik in het paviljoen van het Kasteel Daelenbroeck voor een heerlijk gezelschap van wijnvrienden van de Heerlijckheit Hoorne over het eten en drinken in de schilderkunst en het gastronomisch stilleven. Verder had ik het over de Goede smaak en het proeven. Struikelblok was mijn glas wijn.

Henk en de Zwolse Gouden Duif en Bornse Rode Volvo van Marte Röling

Vlak voor de Carnaval was ik in Zwolle en aan de rand van het historische centrum zag ik weer de gouden duif van Marte Röling bovenop De Fundatie. Schitterend en ontroerend. Die gigantische gouden duif werd in 2010 onthuld. Die duif staat symbool voor de ziel van haar overleden man, Henk Jurriaans en voor de ziel van alle geliefden.

Op de valreep: Marianne von Werefkin – Pionier van het Expressionisme: gevoelig en helder hard. Nog t.m. 16 maart!

Ben vlak voor de Carnaval naar Museum De Fundatie in Zwolle geweest. Mooie wandeling vanaf het station naar dat prachtige oude centrum!  

Kalfslever met Limburgse Stroop, witloof en het stilleven van Cor Bouter.

Jullie weten dat gastronomie en stillevens voor mij een twee-eenheid is! Daar heb ik vaak over verteld op L1 Radio. Bijvoorbeeld over heerlijk rosé gebakken kalfslever, witloof met een bittertje en een Limburgse Stroop-saus én het fraaie stilleven van Cor Bouter met stronken witloof. Het recept is uit ‘Witloof from Belgium’ en ‘Het ultieme witloofboek’ van mijn goede vriendin Liesbeth Hobert, net als ik een fervent liefhebber van witloof, maar ook van andere lekkere, pure en eerlijke streekproducten.

Michiel Romme: een boeiende kunstenaar gemist in Den Haag

In het Kunstmuseum in Den Haag kun je nog tot 6 april naar ‘Granddessert: de geschiedenis van het toetje’. Een vriendin van mij was er geweest en al pratend tijdens de HORECAVA stelde ik vast dat Michiel Romme met zijn collectie patisserie daar node ontbrak.

Henriëtte Tomassen en Venusian Kitchen

Met Marleen was ik op de Kerstbeurs in Mierlo in en rond de mooie tuinen van Peter Brüsewitz. Mijn overburen Mart en Leonie Huygen die daar met prachtige kerstdecoraties stonden, hadden ons uitgenodigd. Daar trof ik Henriëtte Tomassen met het schitterende kunstkookboek Venusian Kitchen en met wanddecoraties, tafellinnen en kunstfoto’s, prachtig en warm.

Ik wens jullie nog een fleurig en troostrijk 2025. Dat laatste zegt Mara Grimm ook in Het Parool. Gezien alle reuring in 2024 snakken we naar zekerheid. En krijgen we dat niet helemaal in het echte leven, dan toch op z’n minst op ons bord, aldus Mara. 

Van zaterdag 11 t/m zaterdag 18 maart 2023 vindt de Zittesje Art Fair (ZAF) weer plaats. Op 18 verschillende locaties exposeren diverse kunstenaars in de stad Sittard. Angelique van de bekende horeca-locatie Schtad Zitterd aan de Markt heeft Kunst in de Keuken, mij dus, gevraagd in die week enkele stillevens te tonen en op dinsdag  14 maart nog meer van mijn keukenkunst te laten ervaren. De mooiste streken: proeven van de kunst!

Lekker, puur en eerlijk uit en in je eigen omgeving! Ik ga hier vertellen over producenten of winkels met lekker, puur en eerlijk voedsel :Slow Food-waardig!

Ik begin met de varkenshoederij De Kuusj van Joshua van Wersch en zijn partner Amy Heuts. Waarom? Omdat de titel van deze rubriek ook de naam was van de Slow Food Limburg conferentie op 5 september 2015. Daar ontmoette ik voor het eerst Joshua van Wersch. Hij was net klaar met de HAS in Venlo en vertelde mij dat hij een ambachtelijke biologische varkenshoederij ging beginnen!  Wowww, dacht ik, wij vertellen erover en hij gaat het doen!  En passant spraak Joshua daarover ook meteen met de toenmalige deputé Patrick van de Broeck die naast ons stond.

Behalve de Wannsee, stond begin mei ook Potsdam, de hoofdstad van Brandenburg, op mijn lijstje tijdens mijn bezoek aan Berlijn en meer specifiek het Park Sanssouci en de compleet herstelde Alter Markt. De kastelen en parken van Potsdam vormen samen het grootste UNESCO-werelderfgoed van Duitsland met 150 gebouwen in verschillende stijlen en 500 ha parklandschappen.

Het Park Sanssouci met in totaal 300 ha deellandschappen en parken is verreweg de grootste met ook nog eens de meest imponerende kastelen en andere uitzonderlijke bouwwerken aangelegd voor en door de verschillende koningen van Pruisen vanaf de tweede helft van de 18^de eeuw. Daar wilde ik doorheen lopen en van achter naar voren van genieten!

Vanaf het station loop je prachtig in tien minuten naar het mooie oude stadscentrum. Daar ligt - het later bijgebouwde koepeldak of de dikke vette gouden vredesduif van Marte Röling zie je al van verre- het museum De Fundatie. Een kleine lunch gepakt op het terras van de gastro-bar tegen over het museum en vervolgens naar de tentoonstelling over Rob Scholte.  

Mijn passie voor goed eten ook onderwerp in Weert Magazine

Begin juni vertel ik in mijn Nieuwsbrief over het schilderij ‘Maaltijd der Vrienden’ van Charley Toorop, dat ik in Bergen heb gezien en het belang van het samen eten aan tafel en ver mijn geliefde Berlijn. Verder zijn er in dit nummer verhalen over mijn geliefde Berlijn, waar ik weer een tijdje naar toe kon gaan. Ik vertel deze keer over de twee kanten van de Wannsee en de heerlijke Meibockpresentatie bij Markthalle 9. Berlijn is ruw, open, mooi, ongegeneerd eerlijk, trots. Nou ja, dat blijkt wel…

Ook lees je over het nieuwe Museum W in mijn eigen Weert. Meer dan een omweg waard!

Mijn Kunst in de Keuken gaat over het gastronomische stilleven en ik heb zo mijn favorieten. Bijvoorbeeld dit stilleven van Willem Elise Roelofs jr. Ik ben gefascineerd door zijn sprotjes. Je ziet de zilte versheid, de zilveren glans van de schubben. Sommige nog gebundeld met een touwtje, zoals het hoort. Prachtig.  Niet idealiserend, maar realistisch weergegeven.  Roelofs jr. is van de late Haagse School. 

De laatste zondag van maart ben ik met heerlijk zonnig weer een dagje naar Alkmaar en Bergen gegaan met de trein en de bus. De reden was de tentoonstelling van Charley Toorop in het Stedelijk Museum in Alkmaar en haar werk ‘Maaltijd der Vrienden’ in het Bergens Museum Kranenburgh. 

Gastronomie en stillevens horen voor mij bij elkaar.  Een twee-eenheid! Heb daar indertijd vaak over verteld op L1 Radio. Bijvoorbeeld over heerlijk rosé gebakken kalfslever, witloof met een bittertje en Limburgse stroopsaus én het stilleven van Cor Bouter met stronken witloof.

Vanaf het einde van de zestiende eeuw werd het stilleven een zelfstandige kunstvorm. De Spaanse schilder Juan Sánchez Cotán (1561-1627) is voor mij de absolute meester van het gastronomisch stilleven, ook wel bodegone genoemd. Hierin ontwikkelde Juan Sánchez Cotán een eigen beeldtaal, die door helderheid en afstandelijkheid wordt gekenmerkt. 

Binnenkort ga ik echt weer een dag naar Rotterdam! Ik snak naar de Kunsthal en het vorig jaar in gebruik genomen Depot Boijmans van Beuningen. Over dat Depot vertel ik de volgende keer.

De Haagse School, De Mesdag Collectie én Kunst in de Keuken.

In juni ga ik weer een dagje Den Haag doen! Voor een visje bij Simonis in de Scheveningse Haven, naar Beelden aan Zee, maar zeker ook even kijken naar de Mesdag Collectie. Die hangt in dat prachtige landhuis aan de Laan van