Kunst in de Keuken

Blog

  • 08-10-2008

    'Olhar Picasso', de schilder en zijn Portugese tijdsgenoten

    08-10-2008

    'Olhar Picasso', de schilder en zijn Portugese tijdsgenoten

    Begin oktober, op familiebezoek in de Algarve, ben ik  naar de tentoonstelling Olhar Picasso in Portimao geweest. Dat 'Olhar'betekende in dit geval 'kijkend naar'. Je kon hem zien door de ogen van de bekende fotograaf en vriend Lee Miller en je zag werken van tijdsgenoten van de Portugese School van de 20ste eeuw. De tentoonstelling gaf een beeld van de uitvinding van een nieuwe picturale taal door Picasso en het navolgen of 'gelijk oplopen' van / door Portugese kunstenaars. Een boeiende tentoonstelling, die geen minuut verveelde, in een strakke, maar warme inrichting, al ben ik niet helemaal een liefhebber van de stijl van Picasso, die ik wel kan begrijpen en waarderen.

    Een eerste goede stap in die richting - dat begrijpen en waarderen- was voor mij overigens het bezoek enkele jaren geleden aan het Picasso Museum in het fraai Hotel Salé. Daar heb je de kans om voorbeelden van de verschillende fasen ( en stijlen)van zijn kunstenaarschap te zien. Het geeft een compleet overzicht van alle artistieke perioden in zijn leven.

     

  • 12-11-2008

    De stillevens van Van Gogh én zijn tijdgenoten

    12-11-2008

    De stillevens van Van Gogh én zijn tijdgenoten

    Zondag 9 november 2008 weer een heerlijke dag in Amsterdam.  Daar was namelijk een thematentoonstelling over Van Gogh en het Franse stilleven.

    Op de website van het museum staat de volgende beschrijving: 'Stillevens schilderen is het begin van alles' moet Vincent van Gogh vaak hebben uitgeroepen. Al vanaf zijn eerste schilderij uit 1881 koos hij voor het stilleven om bepaalde artistieke vaardigheden onder de knie te krijgen. Toen Van Gogh vijf jaar later verhuisde naar het kunstcentrum Parijs begon hij opnieuw met het schilderen van talloze stillevens. Oog in oog met zijn Franse tijdgenoten besefte hij dat hij zijn techniek en kleurgebruik moest aanpassen om zich tot de moderne kunstenaars te kunnen rekenen.

    In deze collectiepresentatie is te zien dat zijn intensieve experimenten binnen het stillevengenre hem uiteindelijk hielpen zijn persoonlijke, expressieve schilderstijl en kleurgebruik te ontwikkelen.
    Behalve stillevens van Van Gogh heb ik ook werken van zijn tijdgenoten en vrienden als  Paul Signac en Henri de Toulouse-Lautrec, maar ook oudere meesters , zoals Léon Lhermitte en Jean-François Millet, gezien. Ik was onder de indruk, vooral van Van Gogh's stillevens van aardappelen en citroenen.  Heb  in de museumwinkel nog het boek 'Van Gogh's Table' gekocht ( zie elders onder 'Bibliotheek') .

             

  • 10-03-2009

    Een zeer terechte 'Ode aan Coorte' !

    10-03-2009

    Een zeer terechte 'Ode aan Coorte' !

    Adriaen Coorte is voor mij, samen met Willem Kalf, de schilder van het stilleven van de 17de eeuw! Ook nu treffen zijn werken me. Bijvoorbeeld zijn werk met een bosje asperges in het Rijksmuseum in Amsterdam.

    Begin mei 2008 ben ik naar de tentoonstelling 'Ode aan Coorte' geweest. Die was dat voorjaar in het Mauritshuis in Den Haag. Een geweldige belevenis! Naar aanleiding van die tentoonstelling is het boek 'De stillevens van Adriaen Coorte ( werkzaam c. 1683- 1707)' uitgegeven. Een must! 

    Mijn eerste kennismaking met Adriaen Coorte was in 2005 in het Limburg Museum in Venlo tijdens de tentoonstelling 'Asperges in olieverf'. Zijn stilleven met asperges was voor mij toen het ultieme voorbeeld van keukenkunst.

    Dat beeld werd helemaal bevestigd al rond kijkend naar die schitterende, bijna levende werken met aardbeien, asperges, artisjokken of noten. Dat was puur genieten. De 17de-eeuwse Coorte schilderde die vruchten en groenten vaak op ware grootte, met een verfijnde toets en altijd strak uitgelicht tegen een donkere achtergrond. Zijn werken zijn klein van formaat. Zijn - nu bekende- oeuvre bestaat uit ruim 60 schilderijen. Hij wordt nu gezien als de toonaangevende stillevenschilder van het einde van de 17de eeuw van de Noordelijke Nederlanden.

     

  • 06-03-2014

    The living room van Roderick Hietbrink met eik dwars door doorzonkamer.

    06-03-2014

    The living room van Roderick Hietbrink met eik dwars door doorzonkamer.

    'The living room' , video-art van Roderick Hietbrink: met een eik dwars door een doorzonkamer!

    Soms moet ik wennen aan allerlei installaties van kunstenaars, waar lovende kritieken over geschreven zijn, maar die ik niet snap of kan waarderen.
    Zo niet met  ‘The living room’ (2011, video-art  van Roderick Hietbrink, die ik onlangs in het Stedelijk Museum in Amsterdam zag.

    De kunstenaar laat het interieur zien van een typisch Nederlandse ‘doorzonwoning: de meest populaire woonvorm van de jaren 60 en 70. De zon kon van voor naar achter door de woonkamer schijnen.
    Ik zie details van de persoonlijke sfeer van de kamer, maar ook die  vaste patronen in de inrichting, de kleuren. Heel herkenbaar en eigenlijk benauwend veel van hetzelfde,maar met toch allemaal ons eigen wereldje.

    Dan schuift in een keer een grote eik dwars door die kamer, dat cocon: van voor naar achter. Het interieur wordt op een destructieve manier helemaal anders. Van ‘veel van het zelfde’ en ‘knusheid’ naar een grote puinzooi.

    Kijk even : vimeo.com/33105614
    Roderick Hietbrink laat zien hoe de natuur de gecultiveerde ruimte binnen dringt en legt zo een conflict in de menselijke aard bloot: het voortdurende verlangen om het maakbare en het ‘wilde’, onvoorspelbare te verenigen. 
    ‘The living room’ vond ik  heel fascinerend, soms vermakelijk, maar ook een beetje beangstigend. Het was indringend.
    Meer over de kunstenaar:
    vimeo.com/77577127

  • 08-05-2015

    Een menage à deux op 29 mei met kunst en asperges!

    08-05-2015

    Een menage à deux op 29 mei met kunst en asperges!

  • 13-10-2015

    Opperdoezer Ronde, Jan Worst en Jeff Hall: Henk op pad!

    13-10-2015

    Opperdoezer Ronde, Jan Worst en Jeff Hall: Henk op pad!

     Opperdoezer Ronde, Jan Worst en Jeff Wall: Henk op pad!

     Bij More, museum voor modern realisme, in Gorssel bij Deventer was ik dus onlangs tot mijn grote tevredenheid. Mij intrigeerde daar veel, maar vooral het werk After Virtue van de Noord-Nederlandse schilder Jan Worst (Heerenveen 1953).  Hij heeft zijn studie gedaan aan Academie Minerva in Groningen. Begin jaren zeventig, toen je daar eerst nog het echte schilderen moest leren, voordat je losgelaten werd. Henk Helmantel studeerde daar precies tien jaar eerder.

     Hans Melchers en MORE

    Scheringa Museum voor Realisme kocht dat werk van Jan Worst eerder op de TEFAF 2008. In het voorjaar ging ik overigens altijd naar dat museum in West Friesland. Ik reed daarna ook even door naar Opperdoes voor mijn favoriete aardappel ( De Opperdoezer Ronde). Eind 2009 sloot het museum tot mijn grote verdriet.

    Ik was heel blij,  toen Hans Melchers een groot deel van de collectie van Scheringa kocht, waaronder dat werk van Jan Worst, die woont en werkt in Groningen.

     Een magisch realitisch gevoel
    Het schilderij After Virtue (olieverf op doek , 210 -200, 2008) toont een interieur waarin een monumentaal rococo wandtapijt van Nicholas Boucher (1703-1770) de aandacht trekt. Twee vrouwfiguren figureren in een ruimte die is ingericht met meubelen in diverse stijlen. Ze  hebben geen contact met elkaar. Het lijken twee verschillende werelden, waar eeuwen tussen ligt. Het totaal beeld vertelt me wel een verhaal en roept bij mij een bepaalde voelbare spanning op.  Toch lukte het mij niet een eenduidig ‘plot’ te vinden. Maar moet dat, denk ik dan. Bij de werken van Jan Worst  denk ik trouwens ook aan het gevoel dat Carel Willink bij mij oproept. Of de totaal geënsceneerde fotografie van Jeff Wall, die ik vorig jaar in het Stedelijk Museum in Amsterdam heb ervaren. Een magisch realistisch gevoel!